ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ κ.ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ 2 0 2 6
Πρός
Τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς
Τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Παροναξίας
Εἶναι καθιερωμένο νὰ πανηγυρίζουμε – κάποτε ὑπερβολικὰ – τὴν ἔλευση κάθε καινούργιου χρόνου, πιστεύοντας ἐνδόμυχα ὅτι θὰ φέρει μαζί του καὶ τὴν ἐκπλήρωση τῶν προσδοκιῶν μας. Σπανιότερα, ὅμως, σκεπτόμεθα ὅτι ὁ χρόνος αὐτὸς δὲν εἶναι μιὰ ἀφηρημένη ροή, εἶναι ἡ χρονικὴ ὑπόσταση τῆς δικῆς μας ζωῆς, ἡ ὁποία δαπανᾶται μαζί του. Δανειζόμενοι τὰ λόγια τοῦ ποιητῆ, εἶναι τὸ ἀναμμένο κερὶ ποὺ καθένας μας παίρνει στὰ χέρια του, σύμβολο μιᾶς νέας περιόδου, ἔχοντας ἀφήσει πίσω τὸ κερὶ ποὺ ἔσβησε καὶ προστέθηκε στὰ προηγούμενα σβηστὰ πλέον κεριὰ τῆς ζωῆς του. Ἀπομένουν μιὰ σειρὰ κεράκια ἀναμμένα, γιὰ ἄλλον περισσότερα, γιὰ ἄλλον λιγότερα, ὁ Θεὸς μόνο γνωρίζει πόσα. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ ἔχει τεράστια σημασία εἶναι τὸ τὶ κάνουμε μὲ τὴ φλόγα ποὺ παίρνουμε στὰ χέρια μας.
















































