Έχοντας κατά νου τα παραπάνω λόγια του Άρχοντος Μαΐστορος της Μ.τ.Χ.Ε Γεωργίου Χατζηθεοδώρου, ο οποίος και προλογίζει, μόλις κυκλοφόρησε το “Αναστασιματάριον Πέτρου του Πελοποννησίου, αναθεωρημένο και συμπληρωμένο με πρωτοεκδιδόμενο υλικό, από τον Μαμάη Μιχαήλ, Α’ Ψάλτη Καθεδρικού Ι.Ν. Αγίας Γλυκερίας Γαλατσίου και συνεργαζόμενο καθηγητή βυζαντινής μουσικής του Εκκλησιαστικού Ιδρύματος Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Κύρια πηγή της νέας έκδοσης είναι η ιστορική έκδοση του Αναστασιματαρίου του Πέτρου Εφεσίου (1820), μαθητή των τριών Διδασκάλων, η οποία συμπεριλαμβάνεται αυτούσια (εκτός από τα αναστάσιμα εξαποστειλάρια). Συμπληρώθηκε με Θεός Κύριος, Υπακοή, Αναστάσιμο κανόνα και «Τιμιωτέρα» από την έκδοση των Μουσικοδιδασκάλων (Μουσική Βιβλιοθήκη – 1869). Επίσης, με τα υπόλοιπα σύντομα μαθήματα του Αναστασιματαρίου -σύντομα κεκραγάρια, στιχηρά εσπέρια, δοξαστικά, απόστιχα, πασαπνοάρια και Αίνους- από το μέχρι σήμερα ανέκδοτο χειρόγραφο σύντομο Αναστασιματάριο σε εξήγηση Γρηγορίου Πρωτοψάλτου. Το τελευταίο βρίσκεται στην συλλογή χειρογράφων της Ευξείνου Λέσχης Ποντίων Ναούσης -χ/φ 236-, μετά από την ευγενική άδεια του Προέδρου και του Διοικητικού Συμβουλίου της Λέσχης. Κρίνεται αξιοσημείωτο ότι το παραπάνω χειρόγραφο δεν περιλαμβάνει τα σύντομα μέλη που υπάρχουν στις παραπάνω δύο κλασικές έντυπες εκδόσεις, πράγμα που καταδεικνύει την συμπληρωματικότητά και την ενότητά τους ως προς τη παράδοση του Πέτρου. Εκτός από τα Κεκραγάρια του Πέτρου του Βυζαντίου που υπάρχουν στην ιστορική έκδοση του Εφεσίου, προσετέθησαν και του διδασκάλου Πέτρου, από το χειρόγραφο «αργοσύντομο» Αναστασιματάριο σε εξήγηση Γρηγορίου Πρωτοψάλτου (Mingana 8). Αξιοσημείωτη είναι, επίσης, η συμπερίληψη των αναστάσιμων του βαρέος ήχου εκ του Ζω, σε τρόπο δηλαδή «πρωτόβαρυ», όπως υπάρχουν στο προαναφερθέν και πρωτοδημοσιευτο χειρόγραφο σύντομο αναστασιματάριο του Πέτρου, -χ/φ 236.
