Το Δοξαστικό - Θεοτοκίο των Αποστίχων του Εσπερινού του Βαρέως Ήχου
"Ὑπὸ τὴν σὴν Δέσποινα σκέπην, πάντες οἱ γηγενεῖς,
προσπεφευγότες βοῶμέν σοι· Θεοτόκε ἡ ἐλπὶς ἡμῶν,
ῥῦσαι ἡμᾶς ἐξ ἀμέτρων πταισμάτων, καὶ σῶσον τὰς ψυχάς ἡμῶν".
Ένα σύντομο δοξαστικό - θεοτοκίο, το ανωτέρω θεοτοκίο των αποστίχων του εσπερινού του Σαββάτου του βαρέως ήχου, το οποίο κάνει λόγο για ην Κυρία Θεοτόκο, την οποία χαρακτηρίζει ως "σκέπη", στην οποία προστρέχουν πάντες οι γηγενείς και της ζητούν την άμεση και άμετρη προστασία και σκέπη καθώς και τη λύτρωση των όσων πταισμάτων προκειμένου να λάβουν τη σωτηρία τους.
Όμως η παροχή της σωτηρίας δεν είναι έργο της Θεοτόκου, αλλά αποκλειστικό έργο του Ζωοδότη Ιησού Χριστού. Γιατί όμως ο υμνογράφος, που εκπροσωπεί ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, να ζητά τη σωτηρία από τη Θεοτόκο; Γιατί πολύ απλά η Θεοτόκος είναι μεσίτρια που μεσιτεύει στον Υιό της για χάρη του ανθρώπου και ζητά από Εκείνον να παράσχει τη σωτηρία στον άνθρωπο.


