Η σύντομη εξήγηση παλαιάς στιχηραρικής θέσης
Το ψηφιστοσύναγμα
Κυριάκου Τζουραμάνη
Λαμπαδαρίου
Όπως γνωρίζουμε, το παλαιό στιχηραρικό μέλος μας
έχει παραδοθεί αργό και κάθε φορά που σε
στιχηρά ιδιόμελα δούμε κλασσικές παλαιές θέσεις όπως το ψηφιστοσύναγμα ή το
τρομικοσύναγμα, δεν μπορούμε παρά να τις ψάλλουμε σύμφωνα με την αργή
μελισματική ερμηνεία των τριών
διδασκάλων. Ωστόσο κάποιες από τις
παλαιές στιχηραρικές θέσεις στο μέλος των αυτόμελων τροπαρίων, ερμηνεύονται από
τους ίδιους τους τρείς δασκάλους με πιο σύντομο τρόπο. Παράλληλα οι εν λόγω
θέσεις καταγράφονται και σε άλλα είδη μελοποιίας όπως είναι οι δοξολογίες, οι
πολυελαίοι και τα ειρμολογικά τροπάρια, διατηρώντας την παλαιά σημειογραφική
τους παράσταση. Είναι σημαντικό ότι και
σε αυτές τις περιπτώσεις οι εξηγήσεις που έχουμε παραλάβει είναι σε συντομότερες εκδοχές.
Εδώ
θα παρουσιάσουμε μια σύνθετη καταληκτική γραμμή
του πλαγίου δ΄ που βρίσκουμε στο αυτόμελο "Ο εν Εδέμ
Παράδεισος", εστιάζοντας την προσοχή μας στην θέση που επενδύει μουσικά
τις λέξεις "Χριστέ ο θεός" γνωστή ως
ψηφιστόν σύναγμα.[1]
(Χρυσάφη) ΕΒΕ 910
φ.316 β
Εκτός των τριών
δασκάλων, την ερμηνεία της θέσης μας παραδίδει και ο Απόστολος Κώνστας ο
Χίος στην σπουδαία συλλογή του με τις εξηγήσεις των "Δεινών Θέσεων": [2]
Όπως
θα δείξουμε παρακάτω σε άλλο χειρόγραφο κώδικα (ΕΒΕ 946), η ίδια φράση στο
αυτόμελο που εξετάζουμε, παρασημαίνεται με τις άφωνες μεγάλες υποστάσεις
τρομικόν και λύγισμα. Πρόκειται για την καταληκτική θέση του παλαιού
στιχηραρίου με την ονομασία τρομικόν
σύναγμα, εξηγημένη επίσης από τον Απόστολο Κώνστα ως εξής: (ό.π σελ. 287)


Πρόκειται για δύο καταληκτικές γραμμές του
παλαιού στιχηραρίου, με παραπλήσια αργή εξήγηση έτσι όπως μας την έδωσαν οι
τρείς δάσκαλοι. Στο Μέγα Ίσον του Κουκουζέλη υπάρχει ο ίδιος καταληκτικός
συνδυασμός των φωνητικών χαρακτήρων, ως ψηφιστόν
κατάβασμα με σαφώς διαφοροποιημένη
ερμηνεία.











